Je doet eigenlijk alles goed. Je eet gezond, je rookt niet, en misschien gebruik je zelfs al een serum. Toch blijft je haar dunner worden. Dan is het logisch om meteen aan erfelijke kaalheid te denken. Maar er is nog een oorzaak die vaak over het hoofd wordt gezien, en dat is je schildklier.
Een schildklier die te traag of te snel werkt, kan behoorlijk wat doen met je haar. Dit geldt niet voor iedereen met haaruitval, verre van. Maar merk je dat je haaruitval samengaat met vermoeidheid, een veranderd gewicht of andere vage klachten, dan is het de moeite waard om dit uit te sluiten voordat je verder zoekt naar oplossingen.
Wat de schildklier met je haar te maken heeft
Je schildklier maakt de hormonen T3 en T4. Die sturen bijna elk proces in je lichaam aan, van je stofwisseling tot je hartslag. Ook je haarfollikels hebben ze nodig. Elke follikel doorloopt een cyclus van groei, rust en uitval, en schildklierhormonen houden die cyclus op gang.
Werkt je schildklier te traag of te snel, dan raakt die cyclus verstoord. Follikels die normaal jarenlang zouden groeien, gaan eerder de rustfase in. Het resultaat is dat er ineens meer haar tegelijk in die rustfase zit, en dus meer haar uitvalt dan je gewend bent.
Trage schildklier (hypothyreoïdie)
Een trage schildklier komt vaker voor bij vrouwen, maar mannen krijgen er zeker ook mee te maken. De klachten bouwen zich meestal langzaam op, waardoor je ze soms pas na maanden serieus neemt. Je bent moe, ook na een goede nacht slaap. Je komt aan zonder dat je eetpatroon is veranderd. Je handen en voeten voelen koud aan. Je huid wordt droger, je hebt vaker last van obstipatie, en soms is er die vage mentale mist waarbij concentreren gewoon niet lekker loopt. En daarbij: je haar wordt dunner.
Het patroon van die haaruitval verschilt van erfelijke kaalheid. Bij een trage schildklier wordt het haar gelijkmatig dunner over de hele hoofdhuid, in plaats van dat er een duidelijk patroon ontstaat zoals een terugtrekkende haarlijn of een kale kruin. Sommige mannen merken ook dat het buitenste derde deel van hun wenkbrauwen dunner wordt. Dat gebeurt bij erfelijke kaalheid eigenlijk nooit.
Een te snelle schildklier kan ook
Minder bekend, maar een overactieve schildklier (hyperthyreoïdie) kan eveneens diffuse haaruitval geven. Hier horen andere klachten bij, zoals onbedoeld gewichtsverlies, hartkloppingen, nervositeit, veel zweten en slecht tegen warmte kunnen. Ook dit is met een simpel bloedonderzoek te achterhalen.
Hoe je het onderscheidt van erfelijke kaalheid
De twee kunnen op elkaar lijken, maar er zijn duidelijke verschillen. Erfelijke haaruitval (androgenetische alopecia) begint meestal op een specifieke plek, zoals de slapen of de kruin, en breidt zich over jaren langzaam uit. Er is bijna altijd een patroon te herkennen, en familie aan vaders of moeders kant met kaalheid is ook een aanwijzing.
Haaruitval door een schildklierprobleem ontstaat sneller, vaak binnen enkele maanden, is diffuus over de hele hoofdhuid en gaat bijna nooit alleen. Er zitten meestal andere klachten bij, zoals vermoeidheid of een veranderd gewicht.
Goed om te weten: de twee sluiten elkaar niet uit. Je kunt genetisch gevoelig zijn voor kaalheid én een schildklierprobleem hebben. In dat geval versnelt een trage schildklier simpelweg de haaruitval die er door je genen toch al aan zat te komen.
Welke bloedwaarden je laat testen
Twijfel je of je schildklier een rol speelt, dan is een bloedtest de enige manier om zekerheid te krijgen. Vraag bij je huisarts in ieder geval om TSH (schildklierstimulerend hormoon) en vrij T4, en als de arts het nodig acht ook vrij T3. Een afwijkende TSH is meestal het eerste signaal.
Omdat haaruitval vaak meerdere oorzaken tegelijk heeft, is het slim om in dezelfde bloedafname ook ferritine (je ijzervoorraad), vitamine D en zink te laten meten. Een tekort aan een van deze kan haaruitval namelijk ook los van je schildklier verergeren, en zo scheelt het je meteen een tweede afspraak.
Je huisarts kan dit bloedonderzoek aanvragen. Er bestaan ook zelftests zonder verwijzing, maar bespreek de uitslag altijd met een arts. Cijfers zonder context zeggen weinig.
Waarom dit zo vaak wordt gemist
De klachten komen geleidelijk. Je wordt niet in één week moe en je haar valt niet in één week uit. Het sluipt erin over maanden, en omdat elke klacht op zich wel te verklaren lijkt (druk op werk, slecht geslapen, ouder worden) leg je de puzzelstukjes niet snel bij elkaar.
Ook huisartsen denken bij een man van dertig met haaruitval niet als eerste aan de schildklier, en dat is ook wel logisch: erfelijke kaalheid is verreweg de meest voorkomende oorzaak bij mannen. Heb je zelf het gevoel dat er meer speelt dan alleen je haar, dan is het geen rare vraag om alsnog om een bloedtest te vragen. Een huisarts regelt dat met een paar buisjes bloed, en de uitslag geeft je in elk geval duidelijkheid.
Kijk ook of schildklierproblemen in je familie voorkomen. Schildklieraandoeningen hebben vaak een erfelijke component, net als kaalheid trouwens. Heeft een ouder, broer of zus een schildklierprobleem, dan is dat een extra reden om het zelf ook te laten checken.
Wat er gebeurt als je schildklier wordt behandeld
Blijkt je schildklier inderdaad de oorzaak, dan is de behandeling meestal simpel: medicatie die je schildklierwaarden weer normaliseert, bijvoorbeeld levothyroxine bij een trage schildklier. Zodra je waarden stabiel zijn, herstelt de haarcyclus zich vanzelf.
Reken hier niet op een snelle ommekeer. Haar groeit langzaam, en de follikels die al in de rustfase zaten hebben tijd nodig om weer op te starten. De meeste mannen merken pas na een paar maanden verbetering, en volledig herstel kan tot een jaar duren. Dat is vervelend als je snel resultaat wilt zien, maar zo werkt een haarcyclus nu eenmaal.
En als je bloedwaarden gewoon goed zijn
Komt uit het bloedonderzoek dat je schildklier prima werkt, dan ligt de oorzaak van je haaruitval waarschijnlijk toch bij je genen. Dan is het zinvoller om te kijken naar wat wél invloed heeft op erfelijke haaruitval, zoals de gevoeligheid van je follikels voor DHT.
Voor mannen bij wie de bloedwaarden in orde zijn en de haaruitval het patroon van erfelijke kaalheid volgt, kan een serum met actieve ingrediënten zoals ons Groei Serum een logische volgende stap zijn. Niet als vervanging voor een bloedtest, maar als aanpak voor de haaruitval die overblijft nadat je andere oorzaken hebt uitgesloten.
Kortom
Haaruitval heeft niet altijd met je genen te maken. Een schildklierprobleem is een van de weinige oorzaken die je met een simpele bloedtest kunt uitsluiten of bevestigen, en die ook nog eens goed te behandelen is. Merk je naast haaruitval ook vermoeidheid, gewichtsveranderingen of andere vage klachten, ga dan eerst langs je huisarts voor bloedonderzoek voordat je verder zoekt naar een oplossing voor je haar.